این متن مانیفست یک آدم عمیق و صادق است که در برابر هیاهوی سطحی دنیا،پ بر ارزش‌های درونی خود ایستاده است.. دکلمه به تضاد ظاهر آرام و باطن پرهیجان راوی می‌پردازد، کسی که مهربانی را بی‌صدا خرج می‌کند، در وفاداری ثابت‌قدم است و با وجود شکست‌ها و خستگی‌ها با ایمانی قلبی و امید به آینده، همچنان محکم ایستاده است... این اثر دعوتی است برای درک عمیق‌تر انسان‌هایی که قوی بودن را در لبخند زدن پس از هر طوفانی معنا کرده‌اند

به نظرتون «فهمیده شدن» سخت‌تره یا «دیده شدن»؟ کدومش برای شما ارزشمندتره؟ خیلی خوشحال میشم اگه برام بنویسید که توی دنیایِ امروز، چقدر برای خودِ واقعیتون ارزش قائل هستید؟ منتظر کامنت‌های قشنگتون هستم. 👇