این دکلمه اعتراف صادقانه و پُر از حسرت فرزندی است که در دنیای بدون والدین با خاطرات آن‌ها زندگی می‌کند.. روایتی از بیداری ناگهانی آدم در برابر واقعیتی به نام نبودن و آرزوی دوباره دیدن عزیزانی که بزرگ‌ترین ثروت زندگی‌اش بودند.. متنی که به جای تلخی مطلق به دنبال آرامش و امیدی برای دیدار دوباره در خیالات است

اگه الان می‌تونستی فقط یک دقیقه، فقط یک دقیقه کنارشون بشینی، چی بهشون می‌گفتی که اون زمان نگفتی؟