این دکلمه مرثیه‌ای است برای عمق فاجعه‌ی از دست دادن مادر، راوی با تصویرسازی‌های تکان‌دهنده نشان می‌دهد که با رفتن مادر، تمام فصل‌ها سرد می‌شوند، خورشید می‌میرد و جهان از عشق تهی می‌گردد. در نهایت، حسرت بزرگ این متن آرزوی محالِ داشتنِ جزیره‌ای امن است تا هیچ‌کس هرگز داغ مادر نبیند

اگه بخواهی فقط با یک جمله، با مادرت که الان آسمانی شده حرف بزنی، بهش چی می‌گی؟ (می‌تونی اینجا بنویسی شاید این کلمات راهی پیدا کنن تا به گوشش برسه)🕯️